Bevafoga…
Diydor onlaridan izlamang meni
Bosh olib ketganman Ayriliq tomon.
Yetim muhabbatdan ko’zlaysiz neni?!
Baxtni kutgan dilning mehmoni Armon.
Shodlik bog’larini alishdim
netay?
Qayg’uning xazonrez shamollariga
Sizsiz o’zgalardan qay mehr kutay?
Javobsiz qalbimning savollariga.
Bir vaqtlar siz uchun o’yinchoq bo’lgan
Shu mitti yurak ham aylandi toshga.
Xiyonatlar sabab alamga to’lgan
Hatto arzimaysiz oqqan ko’z yoshga.
Pokiza tuyg’uga yolg’on havasni ,
Yolg’on muhabbatni etgansiz tortiq.
Ko’nglingiz shamolda uchgan bir xasmi?
Asli sof sevgiga emassiz loyiq.
Ba’zan xotiralar bermasdan tutqich
Go’zal damlar tomon meni yetaklar.
Shunda beixtiyor qalbimda o’kinch-
Sizdek bevafoga o’qir
la’natlar.
Unutmang bir kuni qaytar bu dunyo
Osmon deb o’ylamang ko’p qadringizni.
Baxt deb quchganingiz bo’lganda ro’yo
O’shanda izlaysiz Adibangizni…
Oq atirgullarga…
Menga sirdosh bo’ling, oq atirgullar
G’amlar,alamlardan kuydi bu ko’nglim.
Sizda mujassamdir nozik tuyg’ular
Siz mening beg’ubor, farishta singlim.
Oppoq tilak misol ohangrabodek,
Chorlang chamanzorga men-ojizani.
G’unchalar ochilsa –gul kahrabodek,
Ko’rib lol qolayin bu mo’jizani.
Omad nishonisiz, chin poklik ramzi
Sizni ko’rgan dilning ketar g’ubori
Gullar orasidan saralab olgan-
Siz ko’ksimda yongan baxtning
tumori!
Qalb daftari
Ikki dilning shu bugun
Qalb daftari yopildi
Bilmadim nima uchun
U olovga otildi?!
Daftardagi izhorlar
Lahzada bir hovuch kul.
Endi qaytmas bahorlar
Qalbni tark etar butkul.
Shirin xotiralar ham
Aylanadi ertakka
Qalblardagi lahcha cho’g’
Azob berar yurakka
Shumi otash muhabbat?!
Nahot eltar sarobga
Yongan qalb
rozi endi
Armonli iztirobga.
Ko’zdagi oqqan yoshlar
Olovni o’chirsaydi.
Ey voh,mungli qarashlar
Zora U kechirsaydi…
Asl haqiqat
Bilaman ranjigan qog’ozlar-
oppoq
Mendek bir notavon shoirdan
o’ksib
Hatto qalam yurak so’ziga
mushtoq
Stolim ustida turar mung’ayib
Osuda tunlarning ajib sehrini
Sezmabman yoqimli
boqishlaridan
Ko’kdan g’oyibona oyning mehrini
Anglamabman dunyo tashvishlaridan.
Eh,ado bo’lsin-a,dunyo g’amlari
Yakun topganmidi oldin yo keyin?!
Ilhom parilarin ko’zda namlari
Ko’ngilga suyanib qolgani tayin.
Ko’ngil der:”Hoy asli kitob jinnisi,
Ilm-fan
bag’riga sho’ng’ibsan butkul.
Qog’oz
qoralamay yursang ,to’g’risi
Meni,
yuragingni bozorga sotgil!
Sendek
dur,gavharni terguvchilar bor
Ular
ranjitmaydi ko’ngil so’zlarin.
Berishar
yurakka mehr,e’tibor
Sendek
befarq tutmas aslo o’zlarin.
Hali
sen dengizning bitta tomchisi
Millionlab
zarradan durga aylangin.
Nazm
ko’klamining bo’l darakchisi
Tiriklik
baxsh etish uchun shaylangin”.
Oh
,sho’rlik ko’nglim ham og’ribdi mendan
Qog’oz,qalamlarni
aytmasam bo’lar.
Mol-dunyoni
talab etmaydi mendan
Ozgina
vaqtimni qizg’onmasam gar.
Yana
shoirlikka da’vo qilarman
To’rt
misra so’zlarni juftlab gohida
So’z,
ko’ngil qadrini yaxshi bilarman
Ular
qimmatliroq mendan aslida!
Biroq
yurak so’zim tushmasa oqqa
Parishon
ahvolim ko’ngilga ayon.
Xayol sokin bo’lar,kezmas har yoqqa
So’zlar
marjon kabi terilsa har on.
Bas,
endi bo’lmasman aslo men befarq
Asl
dildoshlarim ekan yonimda.
Faqat
hayot uchun urmasdan yurak
Menga
sen keraksan ijod onimda!
Yuragimni…
Yuragimni
o’z-o’ziga panoh bilgan
Armonlarning
shamolida uchgan gulim.
Xayollarim
ko’zgusidan zor tikilib,
O’z aksini topolmagan hayron dilim.
Ko’ngillarning
ardog’ida bo’lgan sevgi
Achchiq
qismat oldida jim mung’ayadi.
Yolg’izlikdan qo’rqqan yurak o’sha kundan
Ayriliqning
makonida ulg’ayadi.
Ma’yusgina
boqqanida charos ko’zlar
Bora
alam-u g’uborlarni unutganday.
Baxtga
loyiq muhabbatni tanho izlar
Xuddi
Zaynab Otabekni zor kutganday.
Oqibatin
ko’z-ko’z qilsa bevafolar
Sadoqatning
ko’chasidan bir bor o’tmay
Yolg’onlarga
to’lganida keng dunyolar
Ulug’lasa
Vafo so’zin qadrin bilmay…
Xokisorim, ko’nib turli sinovlarda
Zor ko’nglim-a,sukunatga jim ko’nganim
Soddaginam bahoridan baxt kutganim.
Yuragimni
o’z-o’ziga panoh bilgan
Shodliklarning
tonglarida ungin gulim.
O’z
bahoring xayollarga boshlab kelib
Baxtlar
uchun quvon,yashna, kulgin dilim!
Muvashshah
Sog’indim…
Sarobga boshlamas muhabbat fasli,
Oshiqqa buyuk baxt diydordir asli,
G’amlardan cho’chimas bu pokiza ishq
Intizor nigohda o’shal
yor vasli.
Negadir topmasa ko’ngil
halovat,
Diydorga tashna qalb bilmasa
toqat,
Ishqning qudratini tan olsa
yurak
Mehr ko’zlardagi sog’inchdir
faqat…
Hayot
Gohida
orzuning ortidan quvmay,
Yuksakni
ko’zlaymiz kechib baridan.
Ko’ngil oynasining g’uborin yuvmay
Izlaymiz mehrni yurak qa’ridan.
O’tgan kun bebaho, xotira aziz
Shu boylik sababki bordek odamzot
Uning qadrini-da bilmasak,esiz
Butkul yo’qotadi ma’nosin hayot
Olisdan xira cho’g’ bazo’r yonganda
Yolg’on-la chorlaydi o’ziga birpas.
Yaqindagi gavhar tosh ko’ringanda
Xuddiki qiymati oddiy, arzimas.
To’g’ri yo’l oldida mashaqqat bisyor
Ulkan matonatdir asl tirgagi.
Biroq egri yo’ldan
qaytmaymiz zinhor
Xuddiki xatoning bordek keragi.
O’zga gul-chechakdan aybni axtarib
Inson o’z bog’iga solmaydi nazar.
O’z gulin tikoni botganda yonib
Hech taskin topolmay dunyoni kezar.
Qanchadan-qancha bu savollar cheksiz
Javobin kutadi har fursat, har on.
Balki hayot qiyin,mashaqqat dersiz
Undan o’z sabog’in oladi inson.
Комментариев нет:
Отправить комментарий