Oybek MAMATALIYEV — yuragi osmon yanglig' keng, ijodi serjilo yosh shoir. Uning satrlarida muhabbatning, insoniy hislarning tarannumi mujassam. Har bir misrasida his etganingiz sadoqatli yor, oshiq holati, ishqning og'riqlari, ishqning shukuhi aks etadi.
So‘z yo‘qmidi o‘limdan boshqa,
Yo‘q edimi o‘zga bir chora.
Na o‘lib na yashay olmaslik
Qismatimda bordir nachora!
Yashayapman
ruh va tan
ichra,
Qoq
ikkiga bo‘lindi yurak.
Birisini
tark etgan mahal,
Ikkinchisi
ranjisa kerak.
Soyam
menga qorishib ketgan,
Kipriklarga
ilashgan qorman.
Tiriklarni
kuzatib chetdan,
Goh ularning safida
borman.
Men
shunchaki nafas olyapman,
Allaqachon to‘xtagan umrim.
Men
shunchaki jonsiz kimsaning-
Tirilmog‘in
kutayapman jim.
Men
shunchaki… qadam tashlayman,
To‘xtab bo’lgan ko‘nglim
yurishdan.
Bechora
dil omon qaytmadi,
Sevgi
degan buyuk urushdan.
Men
shunchaki… baxtli yashayman,
Og‘riqlarni
sezmayman endi?
Giyoh o‘smas cho‘lga
aylangan
Yuraklarda
kezmayman endi.
Uyg‘otuvchi
azoblar sari,
Sudrayverib
yuragim tolmas.
Lek
sevgisi cheksiz odamni,
Tor
dunyolar sig‘dira olmas.
Garchi
umrim keksaygani yo‘q,
Dil
qaridi ishqning jangidan.
Yashayverdim…
umidvor bo’lib
Hayotning
men bilmas rangidan.
Men
shunchaki… o‘laman bir kun,
Bu dillarga nadomat
solmas.
Hasratlari ulkan odamni,
Oybek MAMATALIYEV

Комментариев нет:
Отправить комментарий